Doorgaan naar hoofdcontent

Arie Gozert

     Arie Gozert

Rotterdamse Arie, bij zijn maten bekend als een fijne gozert, heeft na vele avonturen het varen en het wilde leven wel een beetje gehad. Hij is toe aan “een knap, ziltig wijfie”, zoals hij het, op z’n Arie’s, fijntjes weet uit te drukken. Een lekkere malle Babbe met een goedgevuld achterwerk, een vrouw van weinig woorden en recht door zee.
Dat is zo ongeveer het verlanglijstje van Arie en omdat hij daar een duidelijk beeld in ultra HD bij heeft, laat hij er geen sprietjes over groeien. Hij verlaat het schip.
Met zijn neus in de voorhoede onderneemt de rechtgeaarde zeegozert een grondige zoektocht in het schemerbuurtje rond de haven.
Het moet gezegd worden: Arie houdt niet van half werk.
Via de visafslag naar de donkere hoge huizen gaat zijn tocht, van kelders tot de steilste nok van oude zolders en tussentijds hapt hij wat weg uit welvoorziene proviandkasten.
Het resultaat valt evenwel wat tegen. Al waar hij in spinnige hoekjes op stuitert zijn muizige dametjes die het uitpiepen van ontsteltenis als ze ex-zeebonk Arie tegen het harige lijf lopen.
Arie is niet blij.
Met zijn snorharen in een blond schuimend bier smoest hij met zijn makkers uit de stamkroeg. Is er een plan B?
“Het is net als met de vis”, stelt de oude Sjors; “Alles is weggevangen. Alleen de scharren liggen nog te hoesten op de kaai”.
Deze bijzondere uitspraak van zijn beste vriend, zet Arie aan het denken en Arie zou Arie niet zijn als hij niet alweer een goed idee krijgt!
Wil je weten wat Arie in zijn slimme kop heeft gehaald? Lees dan binnenkort verder








Reacties

Populaire posts van deze blog

Novemberkind

Een robuust manneke is het geworden, groter dan zijn broertjes en zusjes en een echte zwaargewicht.  Toch is ook dit weer een dromertje, vol fantasie en open naar de wereld om hem heen. Met zijn gevoerde laarsjes aan kan dit meneertje wel wat  hebben van de winter.

Pierewietje 4

Het zijn zachte diertjes, deze Pierewietjes, en erg verlegen. Ze laten zich niet makkelijk fotograferen. Maar vandaag hadden we geluk. We kwamen zomaar twee kleintjes tegen.

Pietertje

    Dit allerliefste eendenkuiken spettert samen met zijn broertjes en zusjes in een lange rij achter moeder aan. Moeder is heel trots op haar kindjes en leert ze alles wat eendenkuikens behoren te weten. Vooral moeten ze netjes in de rij blijven en héél dichtbij. Als het donker wordt zitten ze fijn met het hele clubje onder moeders vleugels wat te dommelen en te doen. Soms geeft er eentje een piep en dan piept een broertje of zusje terug: “Piep piep, ik ben hier”. “Piep piep, ik ben hier ook”. Pietertje geeft ook een piep, en dan weet moeder: dit is Pietertje. We zijn compleet. En dan gaan ze allemaal lief slapen. Dit eendenkuiken is 15 centimeter hoog en heel zorgvuldig en liefdevol handgemaakt van synthetisch materiaal. Zijn vachtje is van een heel bijzondere, mooi dichte kwaliteit, niet te vinden in mohair of alpaca. Snavel en pootjes zijn van polimeerklei gemaakt. De pootjes hebben zwemvliesjes en kleine nageltje. Het lijfje is verzwaard met een klein zakje zand en binnen...