maandag 20 juni 2016

11. 't Is een jongetje!

Naar een geheel nieuw concept!
Na lang wikken en wegen besloot ik om voor de verandering eens een PDF te kopen van het bekende poppenmakers atelier Lali Dolls.
(https://www.etsy.com/shop/LaliDolls) 

Behalve het patroon werd er ook een uitvoerige werkwijze beloofd.
Het PDF-je was behoorlijk prijzig maar het regende reacties van enthousiaste mensen die er vreselijk blij mee waren en vooral ook omdat er zoveel goede tips in stonden. 

De twijfels die ik had gingen eigenlijk over de vraag in hoeverre een poppenmaker zijn geheimen prijsgeeft en of je met wat je dan wel gegund wordt een pop kunt maken die een beetje lijkt op wat je voorgespiegeld wordt. Nog afgezien van de vraag of je zelf in staat bent de vereiste technieken netjes toe te passen. Aan dit popje zit nogal wat naaldvilt-werk, moeilijker dan je denkt. Maar: niet geschoten, altijd mis.

En dit werd het.































Ja, het had eigenlijk een meisje moeten worden. Daar had ik allerlei leuke stofjes voor aangeschaft. Maar hoe ik ook keek en de haartjes één voor één met engelengeduld op het kopje naaide: het bleef toch een jongetje.
Maar is het geen schatje?

En wat zijn mijn bevindingen geweest met deze PDF aankoop? Was het zijn geld waard?
Wel, ik denk dat ieder deze vraag voor zichzelf moet beantwoorden. Mijn gedachte dat een poppenmaker misschien zijn diepste geheimen niet prijsgeeft, klopt wel. Vind ik. De beschrijving van de ogen waren naar mijn bescheiden mening niet correct. En voor een pop zijn die ogen eigenlijk het allerbelangrijkst. Een popje dat technisch niet mooi in elkaar zit kan toch nog gered worden als de oogjes goed uitpakken. De uitdrukking, daar gaat het om. Die moet zacht zijn, als van een jong mensje of een jong diertje. Ook pittige, stoute, ondeugende, schuine spleetoogjes kunnen toch ook die lievigheid uitstralen die de hele pop hartveroverend maakt. Dat is je winst.


Overigens zeg ik er meteen bij dat ik toch heel blij was met wat er verder nog in stond. Er waren enkele goede tips bij die mij dagelijks behulpzaam zijn bij de poppen die ik maak, die het werk lichter maken en veraangenamen.



10. Popje voor een tweejarige

Hier ben ik de foto's vergeten, maar wel twee plaatjes van het beginstadium van deze pop, zodat je nu duidelijk kunt zien waar opa's witte sok gebleven is.
Hij werd voor ons kleinkind Faelin, een tweejarig meisje met een sterk ontwikkeld eigen willetje en sloopgrage handjes. De pop moest daarom extra stevig worden en daar gingen weer de nodige uurtjes in zitten. De stof was trouwens hetzelfde als van de pop voor Luci maar dit exemplaar had geen armpjes en was dus een zakpopje, helemaal voor deze leeftijd.

zaterdag 18 juni 2016

9. Ridder Galahad

Eind januari werd onze kleinzoon Galahad geboren, een stoer jongetje en hij leek al bijna meer een peuter dan een baby. Galahad dankt zijn naam aan het verhaal van koning Arthur (hij was een van de ridders van de ronde tafel.Door zijn geestelijke zuiverheid, zijn kinderlijke onschuld en zijn innerlijke goedheid was hij de enige graalridder die erin slaagde de Heilige Graal, de beker waaruit Jezus dronk bij het Laatste Avondmaal, te vinden. Uiteindelijk werd hij koning van Sarras. Toen hij stierf werd hij met de Graal in de hemel opgenomen.
Galahad is de belichaming van de in de 13e eeuw heersende christelijke idealen.
Vooral elementen van het kloosterleven zoals het streven aar pure zuiverheid (St. Bernard van Clairvaux) en innerlijke verlossing zijn duidelijk in legendes over hem te herkennen.


Voor Galahad werd gekozen voor een tutteltje dat een beetje deze sfeer uitstraalde.

woensdag 15 juni 2016

8. Popje voor Luci

Halverwege de ledematenpop naderde de verjaardag van kleinkind Luci. Zij werd drie jaar en voor zo'n klein kindje mag de pop wel wat eenvoudiger zijn. Belangrijk is dat hij vooral heel stevig is en lekker zacht. Van een prachtig flanelletje werd het slaappakje gemaakt en zo kwam dit popje toch nog eerder af dan Rosie.

7. Rosie, ledematenpop




















Deze proefpop was bedoeld voor de zesde verjaardag van mijn lieve kleindochter Emine. De verhoudingen waren meermaals zoek en zowel romp als benen moesten meermaals opnieuw. Dit was de eerste keer dat ik wolviltnaalden in mijn handen had en om dan meteen maar in het diepe te springen....
Nu ja, met heel veel pijn en moeite werd het toch nog een aardige en zeker vrolijke pop. Emine noemde haar Rosie. En dat vonden we allemaal goed bij 
haar passen.


Omdat Emine erg aan Rosie gehecht raakte, kwamen er later ook wat kleertjes bij, zoals deze babydoll van broderie met een randje.















 En een nieuw jurkje met een popje voor de pop.
 En een lekker gevoerd slaapzakje.