Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe wordt een kop gemaakt

Mensen die zich nog niet zo verdiept hebben in het hele maakproces van de zonnekindpop of Waldorfpop, willen het graag uitgelegd krijgen. Ik zie dat ze hun uiterste best doen het te volgen maar toch met vraagtekens blijven lopen. Heel begrijpelijk en daarom heb ik hier wat fotootjes geplaatst om het schematisch toch wat inzichtelijk te krijgen.
Het begint allemaal met een rolletje buisverband, te koop bij een enkele apotheek of hobbyzaak (bijvoorbeeld Niels Holgersson). In plaats daarvan kun je ook een katoenen sok nemen. Dat werkt zeker heel goed maar in mijn geval, voor pop Kaatje die ik hierna ga plaatsen, werkt buisverband plezieriger. Haar hoofd is te groot voor een sok omdat zij tot het grootste type Waldorfpoppen behoort.
Omdat Kaatje een draaibaar hoofd krijgt, begint alles met een veiligheidsschijf.
Zo ziet het buisverband er uit als het heel stevig is gevuld en aangeperst met schone schapenwol. Met een touwtje wordt de ooglijn bepaald en andere touwtjes vormen het hoofd en het achterhoofd. Voor iedere poppenmaker kan dit verschillend zijn.
De complexere poppenkop krijgt een duidelijk gezicht dat met een wolviltnaald en vele kleine plukjes wol wordt ingeponst. Ook dit is heel bewerkelijk. het gezicht moet stevig zijn zodat de tricot die er straks omheen gaat niet alles platdrukt. Het moet symmetrisch zijn en in verhouding. Niet te groot en niet te klein.
De tricot wordt er omheen gespannen. Omdat deze pop een draaibaar hoofd heeft wordt de stof van onder naar boven centimeter voor centimeter vastgespeld en met de hand vastgezet.
Halverwege dit proces wordt de mond met draden "doorgepit" om een goede aftekening te krijgen. Onder het tricot wordt rondom de neus een heel klein beetje textiellijm aangebracht. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Koda

  Deze kleine bruine beer is geboren nabij de stille, koude wateren van Alaska. Koda is moederloos en dat is natuurlijk ontzettend zielig voor zo’n hummeltje. Gelukkig mag hij zich uitleven in de tuin van het atelier waar hij het prima naar zijn zin lijkt te hebben. Katten en honden zijn echt een beetje bang van hem. Hij ruikt dan wel niet meer naar zijn mamma beer maar ze zien wel dat dit een gevaarlijk exemplaar is. Goed bericht: Koda is niet van plan om groot te worden! Hoe mooi kun je het hebben. Koda heeft een dikke bruine alpacavacht. Zijn poten zijn gespierd en hard maar zijn lijfje is stevig en toch zacht, gevuld met wol van Drentse schapen; heerlijk om je gezicht in te stoppen. Hij heeft een ruggengraat, schijven en ijzerdraad in de poten zodat hij helemaal beweeglijk is en in alle houdingen kan zitten, liggen en staan. Zijn nagels zijn indrukwekkend. Beren kunnen die niet intrekken en hij heeft lederen voetzolen en een echt berenbekje. De ogen zijn van echt glas met o...

Pietertje

    Dit allerliefste eendenkuiken spettert samen met zijn broertjes en zusjes in een lange rij achter moeder aan. Moeder is heel trots op haar kindjes en leert ze alles wat eendenkuikens behoren te weten. Vooral moeten ze netjes in de rij blijven en héél dichtbij. Als het donker wordt zitten ze fijn met het hele clubje onder moeders vleugels wat te dommelen en te doen. Soms geeft er eentje een piep en dan piept een broertje of zusje terug: “Piep piep, ik ben hier”. “Piep piep, ik ben hier ook”. Pietertje geeft ook een piep, en dan weet moeder: dit is Pietertje. We zijn compleet. En dan gaan ze allemaal lief slapen. Dit eendenkuiken is 15 centimeter hoog en heel zorgvuldig en liefdevol handgemaakt van synthetisch materiaal. Zijn vachtje is van een heel bijzondere, mooi dichte kwaliteit, niet te vinden in mohair of alpaca. Snavel en pootjes zijn van polimeerklei gemaakt. De pootjes hebben zwemvliesjes en kleine nageltje. Het lijfje is verzwaard met een klein zakje zand en binnen...

Baby's (1)

De eerste van een drieling Kleine popjes met beweegbare armpjes en beentjes. Deze eerste heeft een flanellen luier met drukkertjes, een geborduurd lila tuniekje en gehaakte slofjes.